دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



بیـا قـــ ــرار بگذاریــم

                            پاییـــز به نیمــ ــه رسیـــده اسـت

بیـا قـــ ــرار بگذاریــم

                 آبــان شُمــارش ِ معکـــوس َ ش را آغـــاز کـرده اسـت

                                            بیـا قـــ ــرار بگذاریــم

کافــــه های ِ پاییـــز دلتنگـــــــــــ انـد

                                   بیـا قـــ ــرار بگذاریــــــــــــم

                                               بــاران شــروع به نـَواختـَــن کــَرده اسـت

و بَرگـــــــ هـا

                  سَمفـــونی ِ شان را خیلــی وقـــت اسـت که

                                                                         آغــ ـــاز کــرده اند

بیـــا ..

                                        بیــا بهــاری تـَرین ...

بیـا قـــ ــرار بگذاریــم

                               حـــَــــــــــوالی ِ غــُـروب

                                                                        در کافـــه ای دِنــــج

تـــو از دَردهـــــایـَت بگــو

                                   مــن از دلتنگــــی هایم

                                                            تـــو از دلبستگـــی هایت بگــو

                                مــن از وابستگـــی هایم

تـــو از خستگــی هایت بگــو

                                                            مــن از بـــی حوصلگــــی هایم

از گفتنـــی هــامان که خستــ ــ ــه شُدیــم

                                                     قَهــــوه ای تلــــخ

                               با شیرینــی ِ چَشــم هایمان  می نوشیــم

و تا انتهـــای ِ

                           کــــــــوی ِ آبــان

                                                    نـاگفتنــــی هــامان را قـَـــدمَ می زنیــم

تــو از احســـاست بگـــو

              مــن هم از احســـاسم می گـــویم

                                تـــو از دوسـت داشتـَنـَت بگــو

                                                   مــن هم از دوسـت داشتـَنـَم می گـــویم

بـَرقـــی اگـر از چَشــــــم هامان رَد شـد

                                               صــِدایی اگـر از قلــب هامان شنیـــده شــد

از کافـــه

              تا آن بلـــوار ِ بـــارانی را

                                                          جــوری دیگـر قَــــــدَم می زنیــم

دستــی گــَرم از تــــــو

                 آغــــوشی بـاز با مـــن

                                  بــــوسه ای داغ از تــــو

                                              دیوانـــه کـَردَنَـــت تا باقـــی عـُمــر با مـــن

بیـا قـــ ــرار بگذاریــم

                 ایـن کــــــــوچه ها

                              ایـن خیــــــابـان ها

                                      ایـن نیمکــــت های ِ چــــوبی

                                                        ایـن بَرگـــــ های ِ بــاران خـــورده

قـَـــدَم هــای ِ  مـا را

                    نَجــــواهایِ عاشقــــانه ی ِ مـا را

                                                بوســــه های ِ مـا را

                                               کـَـــم دارَنــد

بیـا قـــ ــرار بگذاریــم

                                        پاییــز را با غـــُرور و لجبـــازی کـــاری نیســـت

پاییــز فصـــل ِ عــــاشقی کـَردَن هـاست

                            پاییــز فصـــل ِ بـــوسه هایی ست که

                                       مـ ــن و تــ ـــو

به پاییــــــــــز و

                     بـــــــــــــــــــاران و

                                    بـُن بَســت ِ کــوچه بـــاغ هایش

                                                                         بِدهکـــــ ــــــاریم

بیـا قـــــ ـــــ ــــــ ــرار بگذاریــم ....

 

 

 

 

فاطیمــا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم



نوشته شده در 17 آبان 95 ساعت 08:00 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak