دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من


از یکــــ جـایی به بَعـد

                                فقـط نگـــاه می کنــی

از یکــــ جـایی به بَعـد

                        می نشینـــی

                                         و با پوزخنـــد به ایـن روزگـــار ِ وامــــــــانده

خیـــره می شــَوی

                            و آرام در گـوشـَش می گــویی

                                                 ایـن تـــــو و ایـن زندگــی مــن

به درکــــ که آرزوهـــایم محـــال مانـد

                         به درکــــ که رویـــاهـای ِ شیرینــم

                                                          میــان ِ نوشتــه هایم جــان داد

به درکـــ که آدم هــا ســـــــــادگیم را

                                                            زیــر ِ پــاهــاشان لــِه کردَنـد

به درکـــ که آسمــان

                     انــدازه ی دوســت داشتــَن هـایم

                                                                           ستــاره نداشــت

به درکــــ که کافــه های پاییــز

                                             هیــچ وقــت بـرای ِ مــن صندلـــی نداشـت

هـَر کـاری از دستــَت بـَر می آیــَد

                                       بـرای ِ نابـــودی ِ ایـن " مــن "  انجـام بـده

از یکــــ جـایی به بَعـد

                                 دیگـر نمی ترســـی

                                           سکــه ی زندگــی را به بـالا پــَرت می کنـی

و قبـل از به زمیــن افتـــادن َش

                    قبـل از شیــر یا خــط بـــودَنـَش

                                                                      قــَـدَم بـَر مــی داری

                          دیگـر مهــم نیسـت چه اتفـــاقی در حـال ِ وقــوع ست

شـاید به خــودت

                 شــانس ِ دوبــاره ای دادی

                                           شاید دوسـت داشتـی

                                                                       شـاید عاشـق شـدی

شـاید در پـَس ِ همیــن قـــدم ها

                                             همیـن انتخــاب ها


                                                        همیـن بـی محـابـا جلـو رفتــَن ها

خوشبختــی را یافتــی

                           و آن اتفــاق ِ خـوب

وسـط زندگـــی ات

                           میـان ِ بی حوصلگـــی ها و خستگــی هایت اتفـــاق افتــاد

و یـا شـــاید

             بـاز شکستـــی

                                       شــاید اعتمــــادهایت را دوبـاره از دسـت دادی

شــاید زندگــی بـرای همیشــه تعطیـــل شـد و

                                                    دَردی دیگــــــر

                                                           میـان ِ دَردهـــایت تکثیــر شـد

از یکــــ جـایی به بَعـد

                       بایـد رفـتـــــــــــ و دل به جـــاده سـِـپــُرد

                                                 ایستــادن دیگـر دَردی را دوا نمی کنـد

از یکــــ جـایی به بَعـد

از افکـار ِ منفــی ات به آدم هـا و بــازی هـایشان

                                                                        خستــه می شــَوی

تا کــدام پاییـــز تنهــایی؟!

                        تا به کـی بـی اعتمـــادی ؟!

                                       تا کدامیـن مرثیــه اشکــــــ ؟!

                                                                     بــس اسـت دیگــر ...

از یکــــ جـایی به بَعـد

                                                         یکـــ طــوری می شــَوَد دیگـر!!

یا به تـــو

            بـرای هـــَوَس هایش نزدیــک می شــَوَد و

                                               وقتـی از تـو چیــزی غـیــر از آن دیـــــد

می رَوَد دنبــال کسـی دیگــر

                               دنبــال ِ کســی که با او هـَـــوَس هایش را اِرضــا کـُنـَد

                                                 یــا ...

یا احــساسش

                  او را به سمــت تــ ــو می کشــَد و

                                دلباختــه ی ِ مهربــانی و احســاس ِ پاکــَت می شــود

و یکــــ حــس ِ زیبــا

                     از دوستــی به دوســت داشتــَن

                                       و از دوســت داشتــَن به عشـــ ــــــق می رسـد

و یا شــاید

                                                     به تا ابــــد عاشقـــانه زیستــن ...

شـــاید هـم

                تــَه ِ ایـن قصــه

                       چیــــزی جــز فـــــراق نبــود

از یکــــ جـایی به بَعـد

                                             بالاخــره یکــــ اتفـــاقی می افتــد دیگــر !     

مهـم تـــو هستـی و

                                         چگــونه تـا کــَردن َت

مهــم تـــو هستــی و

                                           ایمـــان َ ت به آن یگـــانه هستــی ِ بی همتــا

مهــم تــــو هستـی و

                         صـــدای ِ صــداقت ِ قلــب َ ت

از یکــــ جـایی به بَعـد

                   تکیــــــــــه می دهـــی و

                                    رَهـــا می کنــی خــود را

از یکــــ جـایی به بَعـد

دیگــر حوصلـــه ی ِ فکـر کـَردن و ترسیـــدن و

                ایستـــــــــادن را نــداری

                                          آخــرَش یکــــ جـــوری می شَــوَد دیگــر ....

و به قــول مـــادر

                                                           در انتهـــــــــا

مـــادامی که دلــی را به بازی نگرفتــه باشـی

                                                   با دل و قلــب َت بـازی نخواهـــَد شـد

و مــن فکــر می کنــم

                              از یکــــ جـایی به بَعـد

                                                         بـاید دَویــــد

بــاید دَویـــــــد و خـــدا را وادار به دویـــدَن کـرد

                    وادار به معجــــــــــــــزه ای که

                                                       هـم قـــَد  ِ دل و احســـاست باشـد

معجــزه ای به رنگـــــــــــ ِ

                 آبـــی ِ عشـــق

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم


نوشته شده در 17 مهر 95 ساعت 23:10 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak