دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



ایـن روزهــــ ـــا

                          نه خــــوبم

                                                  نه بــَــد

لحظــــــــه هایم را که بتکـــــانی

                                         از خاکستــــر ِ بـَرخواستــــه از دقــــــایق َ ش

چیـــزی جــز بی حوصلگـــــی

                                                  بـَر زمیــن ِ روزگـــــارم نمی نشینــــد

ایـن روزهــــ ـــا

                                      آن قـــَدر بی حوصلــــه ام که

نه چیـــزی حالــــم را سـَـر ِ جـــای َ ش مــی آوَرَد

                                             و نه چیــزی شــُکـی به آن وارد می کنــد

حـــس ِ زن ِ آبستــَنــــــــــــی را دارم که

                         بعضــــــــــــــــــی چیـــزها

                                         حالــَــش را بـَــد می کنـد و

                                                   مُــــدام از آنهــا دوری می کنـــد

ایـن روزهــــ ـــا

حتـی حوصلـــه ی خــودم را هـم  نــدارم

                                                           دوســت دارم دور شـــــــــــَوَم

دور شـــَوَم

از ایـن روزمرگـــی ها و

                            زندگـــی کردن های ِ پوشـــالی

                                                                 دور شـــَوَم از آدم هــ ـا

دور شـــَوَم از مجــازی بــودن هایی که

                                                  دنیـــای ِ واقعـــی را

                                                                  از مـ ــن بــاز ستــــانـَد

ایـن روزهــــ ـــا

               هــوای ِ شهـر گـــَرم اسـت

                              هـــوای ِ دل ِ مـن امـا سـَـرد

سـَــرد شُـــده ام

                آن قـــَدر سـَـــــــــــــــــرد

                          که گرمــــای ِ هیـــچ آغـــوش و

                                             نـَفـَســــای ِ هیــچ بـــوسه ای

                                                                        گرمـــَم نمی کنــــد

بیـــزارم از ایـن حــال

                                از حالـــی که خــودت نمی دانــی دَردَت چیســت !

نه دلــت گرفتــه اسـت

                            نه دلتنگـــی و

                                                 نه دل شکستـــه

امــا انگـار جســـم َت ناتـــوان اسـت و

                                            چیـــــزی روح َت را

                                                          به عالــــم ِ بَرزَخ بـــُرده اسـت

گـــویی به کـُمــا رفتـــه ای و

             هـر روز شـَرَیــان ِ نبــض ِ بی حوصلگـــی ات

                                                                        کمتــــر می شـــَوَد

ایـن روزهــــ ـــا

نه حوصلـــه ی حـــرف زدن دارم

                نه حوصلــــه ی دوسـت داشتــن و دوسـت داشتــه شــدن

ایـن روزهــــ ـــا

                                          دلـــــ ـــ ــ ــ ـــم

کمــی سکــ ـــوت می خواهـــَد و

                        قـــَــ ـــــ ــــــــــــ ــــــ ـــدَم زدن

                                         روی ِ سنــگ فــرش ِ خیـابـــانی بـــی انتهـــا

و بــــارانی که بـِبــارَد و

                             بـِبــــــارَد و

                                          بـِبـــــــــــــارَد

 

 


 

فاطیمـا نوشــت : دل نوشتــه ای از خـــودم


نوشته شده در 12 تیر 95 ساعت 23:40 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak