دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



هـر بهــار که می گـــذَرَد

                        هـر ســال که بزرگـــــ تـَر می شـَـوَم

                                                هـر چـه بیشتــر زندگــی می کنـــم

دنیــا برایــم کوچــک تـَر می شـَـوَد و

                                       غصـــــــــه هایم بیشتـــر

به حمـــــاقـَت هایم بیشتـر می خنـــدَم

و به آدم هـا کمتــر اعتمـــاد می کنــم

                              دیگـر حتـی حوصلـــه ی خستگـــی هایم را هـم  نـدارم

دلـَــــم می خواهــد رهــ ـــــــا شَـــوَم

                                     چَشــــــم هایم را می بنـــدم

                                     و با تـــو به سـَرسبـز ترین جــای ِ دنیــا می رَوَم

با تـــویی که هنـــوز خــوبی

                                             هنــوز یکرنگــــــی

با تــویی که دســت هایت پــُر از مِهــر اسـت

                                                            و آغــــوش َت پـُر از عشــق

با تــویی که هنـــوز

                 رنگــــِ بـی مهــری

                                    بـَر جســــــم َت

                                               و گـــَرد ِ بـی وفــــایی

                                                          بـَر روحــَــت نـَنـِشَستــه اسـت

با تــویی که نه دوستــی نه عشـــق

                                                     با تــویی که نـــامی برایــت نیســت

چَشـــــم هایم را می بنـــدم

             کفـــش های ِ خیـــالم را می پـــوشم

                                       و با تــو به سـَرسبــزتَرین جـای ِ دنیـا می رَوَم

چقــدر پیـــراهـَن سپیــــد به تـــو می آیــَد

                                            وقتــی تمـام قـَـــد رو به رویــم می ایستــی

و چَشـــم های ِ خُمــــــارت را

                            پیشکــــش ِ معصـــومیت ِ چشـــم هایم می کنــی

نگاهـــم را از نگاهـــت می دُزدم

                             دَسـت در دَسـت ِ بــــــ ــــاد

                                         می دَوَم تا بـــالاتریـن نقطـــه ی ِ ایـن دشـــت

و از بــالا با تمــام ِ کرشمــ ــــــ ـــه های ِ زنـــانه ام

با یک دستـــم

                        برایـت دســت تکــان می دَهـــَم

و با دســت ِ دیگــَرم

             حـریـــر ِ بلنـــد ِ صــورتی ام  را

                               در آسمــان  به پــــرواز در مـی آورم و

                                                                             می رقصــ ـــم

می خنـــدی ...

                  از همــان خنـــده ها که مـ ــن

                                              دلـَـــم قــَنـج مـــی رَوَد بـرای شنیـــدنـَش

پاسخــــت را

با خنــــــده های ِ شیطنـــت آمیــزم می دَهــَم

                                                 و آن گــاه دفتــرم را

                                                 از کیــف ِ کوچکــم بیــرون می کشـــَم

قلمــَـم را بــَر مــی دارم

                        و نه مثــل ایـن خطـ خطـی ها که دَرد نوشتــه می خوانَمَــش

که با تــ ـو

                          از غــزل های  ِعاشقـــــانه می نویســم

از آن غــزل ها که

                 هـر مصــَرع َش با بوســه آغــاز می شــَوَد

                                  و پـایــان ِ شعــر به آغـــوش تـــو ختـــم می شــَوَد

سـَر از روی ِ کاغـذ بـَر مــــی دارم

                                                      بـَر می گـــَردَم

تـــو را می بینـــم

                    با قلمــــویی بـَر دسـت

                                                 در پاییـــن تـرین نقطـــه ی ایـن دشـت

که گــل ها را هَمرنگـــــــــ ِ حریــر ِ تـَنـَم رنــگ کــرده ای و

از آن پـــایین می خنـــدی و

                              برایــم دســت تکـــان می دهـــــی

                                                می خنــــدم و به ســوی تـ ــو می آیـــَم

از ذوق پــایم ســُر می خُـــورد و

                  تا پـــایین ِ ایـن دشــت غلـــت می خــُــورم

                                         و دُرســت جلــــوی ِ پـــای ِتـ ــو می ایستــــم

بلنـــدم می کنــی با همــان قلمـــوی ِ بـَر دسـت

همــان قلمــــــــویی که

                                   ماهــــرانه تـَر از قـلـــَم مـــن

                       غـزل غـزل عشـ ــق را بـَر تــَن ِ دشــت نقــــاشی کــرد

دلـــــَم دیوانگـــی می خـــواهــَد

دیوانگـــــــی ای

           از جنــس ِ بـــوسیدن های عاشقــــانه

                                     در سکـــوت ِ خـــاموش ِ ایـن دشــت

                                                                       زیــر ِ سقفـــی بــاز

شیطنــَت وار قلمــــو را از دستــــانـَت می گیــرم

                                            و پیراهـنـــَت را صـــورتی می کنـــم

جیــغ می کشــی و نقـــش بــَر زمیــن می شــَوی

لــب هــــــایم را

                   به لــب هایـت نزدیــک می کنــم

                                                              و عاشقـــانه می بــــوسمت

مـی دانـــــی ؟!

                 هـر چـه فکـــر می کنــم می بینــم

                                پیراهـــَن ِ صــورتی بیشتــر به تـ ـ ــو می آیــَد

 

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خـودم



نوشته شده در 26 خرداد 95 ساعت 23:20 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak