دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



دلتنگــــ ـــم

               مثــل ِ ایـن پنجـــــــــره

                          که هــَر روز منتظـــر ِ آمــدَن َ ت بــود

از آن فاصلـــه که تـ ـــو را می دیــد

                             با بــاد دســت به یکــی می کـــــــــــــرد و

                            پــرده ها را به نشــان ِ آمَـــدَن َت به رقـــص دَر مـــی آوَرد

آن هنگـــام

مـــن با شــوق می دویـــــــــــــــدم و

                        تـــو را از دور تا دَم ِ خـــانه با نگــاه ِ دلتنگــــم می بــــوسیدم

 دلتنگــــ ـــم

              مثــل ِ ایـن ســـاعـت

                          که دُرُســـت راس ساعــــت ِ چهـار

                                      چشـــم هــایش را به دَر می دوخــت تا تــو بیــایی

دلتنگــــ ـــم

             مثــل ِ ایـن خــــــــــانه

                        که هــَر روز شـــاهـد ِ رفــت و آمــــدهـایت بـود

                                                         شـاهــِد ِ  تمـــام ِ مهربـــانی هایـَت

دلتنگــــ ـــم

                  مثــل ِ آدمــی که سالهـــــاست

                                            دَردی را در قلــــب َ ش پنهـــان می کنـد

مـــن و پنجــره و ساعــت و خـــانه

                             ســال هاست چـَشـــم به راهیـــم

                             چـَشــم به راه ِ تــویی که هیــچ گـاه بـاز نخواهــــی گشــت

می دانــی چنــد بهــار اسـت که

                          دلتنگـــــــــــــــ ِ رویَــت هستــم ؟!

می دانــی چنــد ســال اسـت که

                                    از ویتـــرین ِ مغــــازه ها

                                                                بـی تفــــاوت رَد می شَـــــوَم

و به پیراهـَــــن های ِ

                      مـــَــــــــردانه ی ِ

                                 خاکستـــری ِ چهــارخــانه

                                                   با حســــــرت نگـاه می کنـــم ؟!

نـه ... نمی دانـــی ...

                            تــو که مـ ــن نیستــــــی !!!

دلتنگـــَــت هستـــم پــــــدر

                             کــاش بــــــــــــــــــودی و

                                                 دلتنگـــی ها با تـ ـــو پـایــان می گرفــــت

کــاش بـــودی و

                   با آستیــن ِ کــُـــــــــــــت َ ت

                   که سالهــاست گـــوشه ی ِ کُمـُــد خاکـــــ می خــورد

                                                        اشکــــــــ هایم را پــاک می کــردی

کــاش زمـــان

                               روی ِ همــان ســــال های ِ بـــودَن َت می ایستــــاد

و تــ ـــو دُرُســت

                  راس ِ ساعـــت ِ چهـــار

                                     از دَر خـــــانه مـی آمــ ـــ ــ ـــدی

کــاش بـــــودی و

                              به جـای ِ ایـن سنگــــــــــــــــــــ ِ سـَــرد

                                                         تــو را در آغــــوش می کشیــــدم

و با عشــــــ ــق

                            زیـر گـــــوش َ ت  زمزمــــه می کــردم

روزت مبارکــــــــــــــــــ

                         پادشـــاه قـلــــــب ِ مـــ ــن

                                                                    روزَت مبارکـــــــــ پــــدر

 

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم



نوشته شده در 1 اردیبهشت 95 ساعت 04:00 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak