دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



مـــــی آینـد

                عـــ ــادت َ ت می دهــَنـــد

                       وابستـــه ات می کننـــد

                                                                     عـــــاشق َت می کننـــد

                           کــــور می شَـــوی

کَـــر می شــَـوی

                            دل مـــــی دَهــی

                                                  دلبستـــه می شـــَوی

دوســت مــــی داری

                   عــاشق می شـَــوی

                                                                  زندگـــی می شــوَد او ...

ناگهــان در خـَـــم ِ یـک کـــوچه گـــُم َ ش می کنــی

                                 نه نشـــانی

                                                        نه صــــــــدایی

مـــــی رَوَد

                  تــ ــو را می شِکَنـــَــد و مـــی رَوَد

                                                 تــو می مــــانی و یـک زندگــــی بــی او

دلتنگــــــ می شـَـــوی

                                                    اشکـــــ می ریـــزی

رویــــاهــایت نقـــــــــش ِ بَـر آب می شـــَود

                                                          آرزوهـــایت بَـر بـــاد مــــی رَوَد

شــب ها بیـــدار می مـانی و فکـــر می کنـی

                                                       روزهـــا می خـــوابی و می میــری

افکــار ِ دَرهَــم و بـَرهَــم جلـــوی ِ چـَشمـــان َت رژه می رَوَنــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

مـُــدام از خـــودت می پرســی

                                   چه کــــَردم؟!

                                          چه کــَــم گذاشتــــم ؟!

امــ ـا بـی فــــایده اسـت

هیــچ جـــوابی نمی توانــد پاسخگــــــــــــــوی ِ احســاس های ِ عاشقـــانه ات باشـد

اشکــــ می ریــزی

                     سعــی می کنــی فرامـــوش کنـی

                                                         امـ ــا نمی شَـــوَد ... نمی شَـــوَد

مدتـــی می گــذَرَد ....

                               و بـــاز

                                           در خـَـــم ِ همـــان کــوچه پیــــدایش می کنــی

بـَر می گــــردَد

غــرق می شَــوی در چـَشـــم هایش

                                                    مَســـت می شَـــوی از عطـــر ِ تَـنــَـش

با تمــام ِ عشـ ـــق آغـــوش می گشـــایی برایــَش

                                                         بی هیـــچ ســـوالی  از گذشتـــــه

بــاز دل می دَهـــی

                         دوســت تـَـرَ ش مـــــی داری

امــ ـا ...

گـــویی ایـن رابطــــــــــــه یـک جــایش می لنگــَـد

                                 سـَـــردی اش را هـَر روز بیشتـــر احســـاس می کنــی

به خـــودت که می آیــی

                                            می بینــی رفتــه اسـت

با وِقـــاحَت ِ تمــام مـــی رَوَد

                                      مجبـــورَت می کنــد که با پـــای ِ خـــودت بِـــرَوی

دنیـــایت سیــاه می شــَود

                                دَرد می کشـــی

                                                     می شـِکَنــــــی

شــب ها را با اشــک به روز می رســــانی

                                           و روزهــا را با تکـــرارِ خاطــره ها به شـــب

گــوشه گیــر می شـــَوی

                                      افســـرده و زخمـــی

دیگــر آن آدم ِ ســـابق نیستــی

                          هــَر روز بـــی احســاس تـَر می شــَوی

                                                                           بــی تفــــاوت تــَر

دَرد به استخــــوانـَت رسیـــده اسـت

                                                       دیگـر تـــوان ِ ادامــه دادن نــداری

امــ ـا  نـه ...

صـــدایی درونــــَت فریـــاد می زنـــَد بلنـــد شــو

                                             تـــو بــاید زندگــــی کنــی

                                                              اینجـــا پــایــان دنیــا نیســـت

بلنـــــد می شــَوی

بـَر دَر ِ خــــانه ی ِ خــــــدا می کـــوبی

                                             می کــــوبی

                                                             می کـــوبی

صـــدای ِ ضجـــه هایت در خانـــه اش می پیچــَـــد

                                                          عـَــرش به لـــــرزه در می آیــَـد

اشکـــــ می ریـــزی

                               اشکـــــ می ریـــزی

آرام می شــَــــــــوی

                                                      آرام چـون خـــواب ِ کودکــی نــو پـا

لحظـــــــــه ها می گــذرَند ...

کـَم کـَم حـــ ــ ــال ِ دلـ ـــت خــوب می شـَــود

                                                     دیگـر نبـــــودَش آزارت نمی دَهَـــــد

امــا جــای ِ ایـن زخـــم همیشــه می مــــــــــــــاند

می مـــاند تا یــاد بگیـــری

                                           کسـی که یـک بــار رفتــه بــاز هـم مـــی رَوَد

تا یــاد بگیــری به هیــچ کــس در زندگــی ات شـــانس ِ دوبـاره ندَهـــی

                                                          تا دوبـــاره اشتبـــاه نکنــی

عـزیـــز ِ جـــانم !

                       عشــ ــق اگـر عشــ ـــق باشــد

تـــو را ترکــــــــــــ نمی کنـــد

                       احســـاس هایت را لگــَد مــال ِ رفـــت و آمـــد هایش نمی کنــد

عشــ ــق اگـر عشـ ـــق باشــد

                            می مــــــ ــــــــــ ـــــاند

                                           می مــاند و با تـــو عاشقــــانه ها می ســـازد

اکنـــون ســـال ها ست که می گـــذرد

او بــاز آمــد و درد نوشتــه هایم را خوانــــــــــــــــــــــــــــد و گفــت چه زیبـــاست!

هــــِه ..

امــا مــن دیگـــر آن مــن ِ ســـابق نیستـــم

ایـن " مـ ــن "  منـی ســــــــــــــــــــت که

                                                  حـــال ِ خــوب ِ امــروز َش را

مدیــون محبــت های ِ خـدا و اراده ای ست که

                                                   او را از قـَعــر مـــــُــردگی نجـــات داد

خوشحـــالم که امــروز نه نیــازی به او دارم

                                                      و نه احســـاسی

معبـــودا ... بزرگـــا ...!

                        بــوی ِ بی وفـــایی و وِقـــاحـَــت تمــام ِ شهــر را گــرفته اسـت

خستــه ام از آدم هــــایت

                خستــــه ام از شهـــری که آدم هــایش چـون هـــوایَش آلــــــــوده اند

رَجــَـب اسـت و شــب آرزویــی دیگــر در راه

                                         فکـری کـن بـرای ِ ایـن ذهــــــن های ِ آلــــوده

فکـــری کـن به حــال ایـن احســاس های ِ منجمـــد شــده

                             فکـری کـن به حـــال ِ ایـن اعتمـــادهای ِ از دســـت رفتــه

فکـری کـن ...

فکـری کـن که جــــوانی رو به پـایـان اسـت

                                                           و فرصــــت عــــاشقی انــدک ...

 

 

 


 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خـــودم



نوشته شده در 21 فروردین 95 ساعت 04:00 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak