دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من


تصــ ــ ــادفی نیسـت

                          اتفــــــاقی نیســت

                       حضــ ـــور آدم هـا را می گــــویم !

مَگــر می شــــــود

                   تصـــــادفی رُخ دهــَد و علتـــی نبـــاشد ؟!

                                               اتفــــاقی بیُفتـــَد و بیهــ ـــــوده باشــد ؟!

کســی بیایـَــد و بـِــــرود و

                                     انگـــار که نه انگـــار ؟!

بی شــک رازی ست در ایـن حضــ ـــور

                             در ایـن بــــودن های کوتـــاه و نبــــودن های طـــــولانی

رازی پنهــــان

                  که مــ ــن و تــــ ــو از آن بـــــی خبریــم

و شـــاید هیــچ گاه

                         تــه ِ جـــ ــــــ  ـــاده ی ِافکـــارمان

                                        به مقصـ ــد ِ راز ِ ایـن حضـــور نخواهــَد رسید

بی شــک حکمتـــی ست

                       در ایـن دوســـت داشتــَن ها

                                        در ایـن عــــاشق شــدن ها

                                                                            و بعـــــدَش ...

                                                  نشـــــــــــــــدن ها

                           و رفتــ ـــ ــــ ــ ــن ها

و دلتنگـــــی ها

حکمتـــــــــــــی دردناکــــ ـــ ــــ که زندگـــی مان را

                                                        از ایـن رو به آن رو می کنـــــــد

چیـــزی شبیــه ِ یکــــــــ ســـونامی

                        که در دل ها رَعشــــه می انــــدازد

                                               و سکـــوت شهـــر را در هم می ریـــزَد

خدایــــا ...!

                              خستـــــه ام از این قسمـــَت

                                                               دلگیــــرم از این حکمــــَت

که مــرا همچـــون پــــرنده ای شکستـــه بـــال

                                  مُعلـــــ ـــق کـرده اسـت میـان زمیــن و آسمــــــانت

پـــرنده ای که نه تــــوان رفتــــن دارد

                                            و نه یـــارای پــ ـــرواز

                              بنگــَر که چگــونه مُعلقـــَم میـان مــرگ و زندگـــی

بی شکــــــ ...

اگـر دوســت داشتــن چـون سنجـــاقی

                                           بـَر قلبـــَت سنجـــاق میشــد

اگـر دوسـت داشتــه شدن همچــو مـَرهمــی زخـ ــــــــ ــــــم هایت را دَوا می کــرد

اگر در راه ِ عشــق می شِکَستـــی و

                                          خـون بَهـا یـَش را با جــــوانی ات مــی دادی

اگر اسیــر ِعشقـــی ممنـــوع میشــدی

                                                 و ممنوعیتـــش

                               هــَر شـب خـــواب را بــَر چشــم هایت حــرام می کــرد

اگـر عشــق

              چـون نسیـــمی نفســـای لحظـــه هایت میشــد

                                   درک می کـردی حـــال ِ مـــ ــن ِ پریشـــان حــال را

آن وقـــت شـــاید حکمــت و قسمتــَت را

                     با خواستـــه های دل ِ آدمــی  یکـی می کـردی

                                           و راز آمـــدن آدم ها را پنهـــان نمی کــردی

نمی دانــی چه لذتــی دارد دوســـت داشتــه شدن

                          و هــَر شـب تا به صبـــح

                                                       با خیـــالش عشـــق بــازی کـردن

و تا چـه انـــدازه دردنــــاک اسـت ممنوعـیــت عشـــ ــق

                                                                 به هــر دلیــل و منطقــی

بی شــک اگـر حـــِس می کــردی

                       می فهمیـــدی حــال دل عــاشقان را

آن زمــان دیگــر دنیـــایت خــــــــــــــــالی بـود از عشـــق های ممنـــوع

از آدم هـــایی که عـــاشق یکــی هستنـــد

                                           امـ ــا با کــَس ِ دیگـری زندگـــــی می کننـــد

می تـَـــــــرسَم ...

                        می ترسـم از گمـــــراهی

                                                        از اشتبــــــــاه

از رفتــــن به بیــــراهه

                                از گـــُم شــدن

                                                     از اسیــر شــدن

شــب های قـــــَـدر در راه اسـت

و چشـــــــــم هایی پــُر زِ اشکـــــ و دستـــانی پــُر زِ خـــواهش

                                                                     رو به آسمــانت دراز

تــــ ــو را به عـــرش ِکبریــــایی ات قَسَـــم

                                                 یکــــ لحظـــه پاییـــن بیــا از آن بــالا

و دنیــای خاکستـــری ات را

                                      از نگـــاه زمینیـــــانت ببیـــن

تا حـــس کنی دَرد را

                            تنهــــــــــــــایی را

                                   دلتنگــــی های ِ نفـــس گیــر را

                                                          دل گرفتـــن های هـَـر روزه را

ما را نـاامیـــد زِ درگــاهـَت بـَر مَگــردان

                               که اینجـــا زندگــی بَسـی سخـــــــــت می گــُذرد

یکـــ لحظـــــه

                                پاییــن بیـا

                                                       از آن بــالا ....

 

 


 

فاطیـما نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم



نوشته شده در 14 تیر 94 ساعت 01:32 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak