دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من


وقتــی که تنهـایی

                      وقتــی از دَرد بـــــی حــ ــــس شــده ای
                                               وقتـــی روزهــــایت
تکــــراری سـت

وقتــی شــب هــا
با چشمـــانی گـــــــــــــریان ســـَر بـَر بالیـــن می گـــذاری
                   و بالـــِش ...
                                     تنهــا شاهـــد غـــ ـــم های بـــی پـایـــانت می شــود

وقتــی که دیگــر چیـــزی مثــل ســـابق
                                  شـــــوری را در قلبــت
                                                 و ذوقــــی را در چشــم هایت
                                                                      به تصــویر نمی کشــد

وقتــی زندگـــی
ســَراب می شـود
                                                       و عشـــق یکــــــــــ رویـــای محـــال
وقتــی که سکــــوت

                      ترانـــه ی لحظـــه ها می شــود
                                و نگـــاه ...
                                                             خیــــره به آینــــــده ای مـُبهـــَم

دیگــر چه فرقـــی می کنـد چه فصلـــــــــی ست؟!
                                             بهـــار ست و تـابستــان
                                                               یا پاییـــز ست و زمستـــان؟!
بهــار ِ مـــن
انتهــــای ایـن روزهـــــــای تکـ ــ ــراری سـت
                                          انتهــای ِ این دلتنگـــی های ِ گاه و بی گاه ست

بهــار ِ مـــن

                خنــــــــــــــــــده هـای تـــــوست
                                                خنــــــده هـای مــــن اسـت

                                                                       خنـــــده هـای مـــاست
بهــار ِ مـــن
              تـَه ریـــش ِ مــــردانه ی تــوست
                                 وقتـــی بـَر صـــورتم کشیــده می شــود
                                                       و تـَب ِ زنـانگی هایم را بـالا می بـَرَد

بهــار ِ مـــن
عطـــر ِ شکــــوفه های ِ سیــب تـَن تــوست
وقتــی که هـــوش را از ســَرم به دشتستـــــــان ِ
آغــــــــــوش تــو می بـَرَد
بهــار ِ مـــن

                  طعـــم لــــــــب های تــوست
                             وقتــی مــــَزه ی شـــراب ِ هــم آغــــوشی هامان می شــود

بهــار ِ مـــن
                پـایـان بغـــ ــ ـــ ــض هاست
                                        پـایـان تمــــام ِ سردرگـُمــی ها و دو دلـــی هاست

بهــار ِ مـــن
پـــرواز پرستـــوی دل و کـــوچ تمــامی غـــم هاست
بهــار ِ مـــن
                                    مرگـــــــــــ ِ
انتظـــار ها و نـاامیــــدی هاست

بهــار ِ مـــن
                    آمــــدن روزهــای خـــوبی ست که
                                                                      خیـــال آمــــدن نـدارند

بهــار ِ مـــن
خـــــــــــــــــــواندن یـا مـُقـَلــِب َ القلـــوبَ الابصــــار
                                          در چشـــم های کسـی ست که
                                                              تمــام قلبـــش مـــال مــن سـت

و خواستــــَن
                   حـَوِل حــالـِنـا الـی اَحســَنِ الحـــال
                                             از
خـــــدایی که همیـــن نزدیکــی سـت
بهــار ِ مـــن

                 خنـــــــــــــــــــــــده هـای تـــــوست
                                                خنــــــده هـای مــــن اسـت

                                                                       خنـــــده هـای مـــاست

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم




نوشته شده در 1 فروردین 94 ساعت 00:08 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak