دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من


اینجــا به وقتـــــــــــ زمستـــــان

                         اسفنـــ ــــد اسـت

و بـاز یکـــــ جـــور ِ ناجـــوری

                                          دلــم شـــــــور می زنــد

                        شـــور ِ گذشتـــه ای که ســالهاست دلـــم را ترســـانده اسـت

سالهـــــاست نیستــــــــــــــــی

                                                            و سالهـــاست بـرای تــ ــ ــو

                                    از دلتنگـــــی هایم می نویســم

از بی تکیـه گاهــــــــــی هایم

                                                            از تنهـــــــــــــــــــــــایی هایم

سالهــاست دل خوشــم به همیــن دل نوشتــه ها

                                    که حـــــــرف های ِ دلــــم را

                                                                     به تــ ــو می رســـاند

و امـــروز ...

                      باری دیگـــر برای تـــــ ــــو می نویسـم

                                                         ای مهربـــان ترین پــ ـــدر

امـــا ایـن بـــار

                 کمــی غمگیـــــن تر

                                 کمــی دلتنگـــــــــ تر

                                                  کمــی گریـــــــان تر

                                                                   کمــــــــــــــــــــــــی ...

ایـن روزهــــا چقـــــــدر کـــم دارمَـــت پـــــــدر!

                                                  چقــــدر نیستـــــــی

                                                                      چقـــدر تنهــــــــــایم

حـــــال ِ دلـــ ــــ ــــم خــوب نیســت

                                                     خستــــه ام ...

دَرد در بطـــن وجــــودم ریشـــه دوانـــده اسـت

                                       و ریشـــــه هایش قلبــــم را چَنـگ می زنـد

کــاش بـــودی ...

کــاش آغـــــــــوش مهربــــانت مثـل آن سالهــا

                                                                 تسکیــن دَردهــــایم بـود

پـــــــدر !

نبـــــــــــــــــودنت هنـــوز بزرگتــــرین غــ ــم

                                           و نداشتنـــــت تنهـــا کمبـــــود ِ

                                                                        ایـن زندگـــــی ست

امــــا ....

              چـه خـــــــــــــــوب که نیستـــی!

                                            چـه خـــوب که نمی بینــی ایـن روزهــــا را

چـه خــوب که نمی بینــی

صـــداقت ها و پاکـــی ها و مهربــانی هایی که یـادم دادی

                    امـــروز به قیمـــت باختــن و شکستــن تمــــام می شونــد

چـه خـــوب که نمی بینـــی عشـــق هایی را که

                                                     رنگــــــــــ باختــه اند

و دوســـــــــــــــــــــــــــت داشتـــن هایی را که

                                                    به بــــازی گرفتــه اند

                              چـه خــوب که نمی بینــی چهـــره ی زَرد ِ ایـن دنیــا را

دلــ ــــم گرفتـــ ـه اسـت پـــ ــدر

                                                   امــروز همچـــون سالهـــــــای پیــش

با یکــــــ گلـــو پُــر از بُغـــ ـــض و یکـــــ دل پـُر از دَرد

                                                                     به دیدنــــت می آیــم

دعـــــــــ ــــــــایم کـن

                                    دعـــایی از جنـــس آرامــش دستــانت

که معجــــزه می کــرد

                              وقتــی بَـر سَـر و روی ِ لحظـــــه هایم کشیــــده میشــد

.

.

.

اینجـــا به وقــت زمستـــان

                            روزهـــای ِ پـایـانی اسفنـــ ــــد اسـت

یکـــــ بهــار و تابستــان و پاییــز و زمستـــان دیگــر گذشــت

روزهـــایی به شـــــادی

                                           و شـــب هایی با غـــــم

                                هــــَر چـه بـــود چـه تلــــــــخ و چـه شیریــن گذشــت

امـــا یــــادم باشــد

مــن همــان دخترکـــی هستـــم که عــــاشق شـــال آبـــی و رُژ ِ صــــــورتی سـت

همــان دختـــرک ِ ســــاده ای که

                    با وجــود ِ خنجـــر ِ بی مهـــری ِ آدم هــا

                                          هنـــوز هـم ســاده گی را دوسـت دارد

و هــَر روز با قلمــــوی ِ مهربـــانی چشـــــــــــــــــــــــــــــــم هایش را می آرایـــد

یــادم باشـد مــن دختـــر ِ همــان پــ ــدرم

یــادم باشــد آدم هــا همــــــــــــانی هستنــد که می بینــم

                                                     خــوب یـا بــد عـــوض نمی شونــد

مــن همچـــو خــــــــــدا ببخشـــم

                    و همچــو بـــاران ِ اسفنـــد ماهــی اش

                                        مهربـــانی را بـَر دل ِ سیـــاه ِ آدم هــا ببـــارانم

یـــــادم باشــد

                         غـــم ها و دلتنگـــی هایم را در همیـن مــ ــــاه جـا بگــذارم

خاطــرات ِ تلــخ ِ گذشتــه را به بـــاد ِ فرامــوشی بسپـارم

آدم هــایی که باعــث شکستنـــم شدنــد را از حافظــــه ی دلــــم پاکــــــــــــــ کنـم

و ســـال نـو را جـــور ِ دیگـری آغــاز کنـم

ســالی که بتــــــوانم

                                                   از اعتمـــــاد بگــویم

از رویــاهایی که به حقیقــت پیوستنـد

                        و از بـــی حــس نبـــودن قلبــی که زنــــده شـد به عشــــــق

یــــادم باشــــــــــــــد

                                                        یـــــادم نَـــرَوَد

                        ایـــن یــادم باشــدهــا که امــــــروز به خــود قـــول داده ام

 

 

 

 

فاطیمـا نوشـت: دل نوشتــه ای از خــــودم



نوشته شده در 10 اسفند 93 ساعت 02:10 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak