دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



در گــذر از ســــال هایی که بــــی تــو گذشـــت

                                        هنــــــــــــــــــوز  بـاورنمی کنم نیستــــی

بــــاورم نمی شــود

                       نباشــی ...نیایـــــــــــــــی

                                                نمانــی ...بــِـــــــــروی

یا اگـر مــــی روی بــاز نگــــــــردی

روزهــــــــا

                       هفتــــــــــــه ها

                                           و سالهــــاست که نیستـــی

سالهـــاست بغــــــ ـــض های نشکستــه

                                            گلویــم را چنگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ می زنــد

سالهــاست دلتنگـی ها  رهــایم نمی کنـد

                      سالهــاست زبــان ِ عاطفـــه ام دیگــر نـام تـــو را صــدا نمی زنــد

سالهــــــــاست چـراغ خانــه مان

                                   دیگــــر فروغــــی  نـدارد

سالهــــاست خاطــراتَت را نبــش ِ قبـــر می کنــم

                                        و با یــاد ِ نــــــــــــوازش هایت دل را آرام می کنـم

سالهـــاست

                 تمــام ِ درد و دل هـــــایم را

                                                         بغـــــ ـــض هایم را

                            دلتنگـــی هایم را

حســــــ ــــــرت هایم را

                             به قـاب عکــس ِ روی دیـــــــ ــــــ ــــ ــــ ـــــــوار می گویــم

کـــاش بــودی

                  و می توانستــم گلـــــــــــــــــــــــه هایم را از زندگــی با تـــ ــو بگویـم

کــاش مثل آن روزهـــــــا

                          زندگـــی زیبــا بـود

                                        عشــــ ــــق تــو بودی

و تمـام ِ نیــازم گرفتـن دســـــــــــ ــــــــــــت های ِ مردانـــه و مهربانانـــه ی تـــو بود

کــاش وقـــت ِ رفتـــن

                                      مرا با خــود می بـــُــردی

                      تا نبینــم روزهـــایی را که بـــــی تــ ــو هر لحظــه اش دَرد اســت

تا نبینــم تنهـــایی و دلتنگـــــی های ِ مـــادر را

تا نبینــم جــای خالــــــــــــــــــ ــــــــــی ات را در خانــه ای که دیگــر روشــن نیســت


آآآه ای پـــ ـــــدر ...

نمی دانــی چه دلشــوره ای به پــاست در دلــم

نمی دانــی که اسفنـــــــــــــد هر لحظــه اش  چـقدر برایـم سخـــت می گـذرد

                                           نمی دانـی چقدر دَرد دارد دَرد ِ نبــــــــــــــودنت

این روزهـــــــ ـــــا

                   آن قــدر تلخــــــــم

                                 آن قــدر خستـــه و دلتنگـــــم

که دلــم می خواهــد در آغـــوش گرمــَت

                                              زار زار بگـــریَـم

                                    تا بنگــری که چقـــــدر بـــــــــودَنـَت را کـــــ ـــم دارم

پــــ ــــدرم !

ای آرامـــش ِ همیشـــه ی زندگیــــــــــم

                                              امســـــ ــــال هــم

                                              همچـــو سالهـــای ِ پیـش به دیدنــت می آیــَم

با یک بغــل بُغـــ ــض

                                   و حــرف هایی که نمی تـوان گفــت و بَــر زبــان آوَرد

امــا تــ ــــو

                بخــــــــــوان آن را

                                      از زورَق  ِ چَشمــــ ـــانم

بخـــوان و دعــــ ـــــ ـــــایـم کـن

                                  که دعــــای ِ تــو حتـی پـس از مرگــــــــــــــــ

تسکیــن ِ تمـام ِ دَردهـــایم اسـت

تسکیــن ِ زخــــــــــــــــم هایی که بعــد از رفتـَنـــَــت دل و جــانم را ویـــــــــران کـرد

 

 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم



نوشته شده در 10 اسفند 92 ساعت 00:13 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak