دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من





وقتـی که دلـــــــت

            یک جـور ِخــاص می گیـــرد

                        وقتـی که دیگـــر لبخنـــــد از روی ِ گونــــه هایت محــــو می شـود

وقتـی که مجبــــــور به انتخــابی دیگـر می شــوی

                                                  وقتـی پـا روی دل می گــذاری

وقتـی می دانـی راهـی که به بــی راهــــه می رود

                                              ادامـــه دادن َ ش سخـــــت تر از دل کنـدن اسـت

یـک جــور خاصــی می شِکَـنـــی

                                           منتظــر هیــچ بهــــانه ای نیستـــی

نه ترانــــه ای

               نه بـــرف و بـــارانی

                                          نه سکانـــس ِ عاشقـــــــــــــانه ای

و نه زمـــان و مکـانی

                            که تـــو را یـــاد ِ روزهـــــــــــــــــــــــــــــای ِ خوشَــت بیـــاندازد

بهانـــه خـود ِ تـوست

تویـی که عُمـــرت را

                      بـرای ثــانیه به ثانـیه ی ِ لحظــه هایی گذاشتـــی

که می تـوانســت عاشقــــــانه به یـایـان برســـد

                                                             امــا نرسیـــــــــد


           بهــــــانه

آیینـــــه ای ست که هــر روز جوانــی از دســت رفتــــــــــــــه ات را به رُخ می کشــد

امـا تـو ای بـــاران ِ پاییــزی!

تـــو بیـا ...

که دســت در دســت هـم ایـن روزهـــای ِ پـایـانی پاییـــز را

                                                                 با آوای ِ بـــارانی ات قـــدم بزنیــم

بیـا که هـــــــوای ِ دل تـــو همچــون دل مـــــــــن

                    سخــت گرفتـه است         

بیـا تا زیــر نَـم نَـم قطـــره های ِ آبـــی رنگَـــــــَت

                                                            عاشقــــانه گریــه کنــــــــــــــــــــــــــم

بیـا تا بیــد ِمجنــون ِ کوچـه بــاغ ِ عشـــــــــــــــق

                                               حــال ِ مـن ِ دل شکستـــه را

در گـــوش ِ بــادها زمزمــــــه کنـد

                                              و بــادها چنـان بِـــــــــــــوَزد

که ابـــرهای ِ خاطـره را رو به ســوی ِ آسمـــان ِ فرامـــــــــــــــــــــــــوشی گیــج کنـد

آن چنــان که هیــــــــچ خاطــره ای

                                         سقــف شیـــروانی ِ خانـه ی دلــــــــم را خیــس نکنـد

ای بــاران پاییــزی !

                                می دانـــم ...

                                              مـــن و او " مـــا " نشدیــم

امــا تــــــــو ببـار

                       عاشقــــــ ــــ ــــــ ــــ ـــــ ـــــ ـــــــــ ـــانه اش کـن

بگـذار در آغـــــــــوش تـــو خیــس شـوم

بگـذار زیـر بوســـه های عاشقـــــانه ات

                                             دلتنگـــــــــــــــی هـایم اِرضـــا شَـــــــــــــــــــــــــوَد

بگـذار در وسعـــت ِ بـــی انتهــــــای ِ آسمـــانی که

                                                                از آن می بـــاری

                                بُغـــــــــــض های ِ چند سالــــه ام را خــــالی کنـم

ببـار ای بــاران پاییــزی

                                ببـــار ..

                                ببـار که مــن و جــــــاده سخــت دلتنگیــــــم

دلتنگــــــــــ خودمـــان

                           دلتنگـــــــــــ ِ ایـن مـنی که دیگـر " مـــن " نمی شــــــــــــــــــود



 

 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم


نوشته شده در 19 آذر 92 ساعت 14:50 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak