دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من




اگـر لحظـــه هایت به تکـــرار بگـذرند

                            اگـر صبــح ها صورتــت را با اشکــــــــــــ ِ چَشمـــانت بشــویی

اگـر شــب ها هــق هــق ِ گریـــه ها

                         لالایـی ِ شبــــانه هایت را بخوانــد

اگـر سطـــرهای ِ زندگیـت پُـــر از جــای ِ خـــالی باشـد

                              اگـر دَرد تا مـــــرز تنهـــایی ات رســــــــــــــــــوخ کـرده باشـد

اگـر طنــاب ِ دلتنگـــی

گلـــوی ِ بغـــــض های ِ شبــانه ات را

                                    به دار آویختـــــــــه باشـد

                                                     اگـر تلخــی های ِ زندگــی را چشیــده باشـی

زبـان احســاسَـت بـی حـس می شـود

                                  احســـاست که بـی حـس شد

                                  دیگـر رایحــــه ای مشــام ِ لحظــه هایت را شــاد نمی کنـد

هــــوای ِ دلـت

                 همچــون هــوای ِ ایـن روزهـــا

                                                    گرفتـــــــه می شَــوَد

رنگــــــــ ِ کوچــه ی ِ دلــت

                                همچــون کوچــــــــــــــــــه های ایـن شهـر سیــــاه می شود

شهــر ِ دلــت

                  با پَرچـــــــــــــم های ِ یـــــادَش

                                                       آذیـــن می شـــَوَد

و چلچــــراغ های ِ خاطــره

                  ریسـه ریسـه تمـام روزهــــای ِ تلــخ و شیریــن َت را روشـــن می کنـد

آنگاه سقــوط می کنی به گذشتـــه ها

                          به روزی که از دستـــات پَـــر کشیــد

اشـک ها از روی گونـــه هایت

                            سُــر می خورنــــــــد

                                          نفـس به شمــاره می اُفتــد

                                                             خاطـــرات ِ تلــخ تداعـــی می شَـوَنـد

آآآآآآه ...

                           درد آااا... فریادآاا...

                                           کنــون ببیــن که چگونـــه دلتنگــــــــــــم !

ببیـن که چگونــه طنــاب ِ دلتنگـــی

                                     بغـــض هایم را که هیــچ ...

                                                تمــام قلبــم و روحـــــم را به دار آویختــه است

آآآآه ...

دلتنـگ نشــدی که ببینــی ســـوزِشَش را

                                                   بَـر زخـــــــم های ِ دلــت

سطــــــرهای ِ زندگیــت خالــی نگشتــه

                                          که بفهمــی دلتنگــــی چیسـت !

                                          که بفهمــی کدامیــن دلتنگــــی را تـــاب بیـــاوَری ؟!

دلتنگـــی بـرای ِ پـــــــدری که

تکیــه گاه خستگـــــی ها و بـی پناهــــی هایت بــود ؟!

یــا عشقــــــــــــــــــــــــــی که

                                    قسمـــــــــــت ِ زندگـی تـو نخواهـــــــد شـد ؟!

بار الهـــآآآآآآ ...

تــو را قَسَـــــــم به ایـن روزهــا

                        تـو را قَسَـــم به تاسوعـــا و عاشــــورایی که

                                                                      پـــدر را از مـن بــازستــاندی

ریسمــان ِ دلتنگـــی را

                             از گلویــــم بگشــا


                             ایـن مَــن  خستـــــــــه اسـت از خفقـــان ِ ایـن همـه دلتنگـــی


 



فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم

نوشته شده در 19 آبان 92 ساعت 04:00 توسط فاطیمـا مسافر احساس | |

Design By : Pichak