دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من

سالهــاست قَلمــــــــیِ سیــاه

بـَر سپیــــــــــــــــدی ِ ایـن کاغـذ ِ بـــی جــان می لغــــزد

                                                                       و دل  از او می نویســــــد

سالهـــاست دل در پــــِـــــــی او می رود

                                            و او در پــــِی مــــن

سالهــاست عــــاشقی را پیشــه کـرده ام

                                                  و دوســـــــت داشتــن را توشـــــــــــه ی راه

سالهــاست حریـــــــــــــم ِ احســـاسم را

                                            بـرای تمــام ِ مــــــــــــــردانگی هایش گشــوده ام

سالهــاست ترانــــــــه ی صـــدایش را

                             ملــــودی ِترانـــه هـایم کــرده ام

سالهـــاست تصویـــــــر ِ نگــاهَ ش را

                                              بَـر پنجـــــــــــره ی ِ چَشمـــانم قـــاب گرفتـــه ام

سالهـــاست در جنگــل ِ آغوشـــش گــُــــــــــــم شــده ام

                                                   و در ساحــل ِ امــن ِ بـــــــــازوانَ ش  پیـــدا

سالهـــاست از جـــــــام ِ لـــب هایش

جرعـه جرعـه شــراب ِ عشـــق نوشیـــده ام

و با بوسـه هایش مَســت گشتــه ام

                        سالهـــاست با او هـــم آغــــوش رویــاهـای ِ عاشقـــانه شــده ام

سالهـــاست از او دور بوده ام

                         و با فاصلــ ــ ــه ها جنگیـــــده ام

سالهـــاست بــــی او بـــودن ها را تــــــــاب آورده ام

سالهـــاست دلتنگـــــی ها را صبــــــــــوری کــرده ام

                         سالهـــاست استجـــابت عاشقــــانه هایم را از تــــو خواستــه ام

امــــا ...

خـدایـــــــــــا  ...

                      چگونـه بخوانمََـــت که بنگـــری دلتنگــــــــــــــــــــــــــی هایم را ؟!

چگونـه بخوانَمَـــت

                      که حـــس کنـی غــــــــــــم هایم را ؟!

چگونـه بخوانمَـــت

                      که لمــــس کنـی تنهـــــایی هایم را ؟!

چگونـه بخوانَمَـــت که عـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاشقانه دوستَـــش می دارم ؟!

چگونـه بخوانَمَــــــــت که بدانــی

                                   تصـــــــــور ِ نداشتــن َش

و به دیگـری سپـردن َش چقــــــــــــــــــــــــــــدر عذابـــم می دهــد؟!

پلــــــــک های ِ خستـــه ام را که می گشـــایـم

چیـــزی در وجــــودم می شکنََــــــــــــــــــــــــد

                                        نگاهــــــــم به نقطـــه ای گــــــــــــــــــــره می خـورد

دو قطـــره اشــک از روی ِ گونــــه هایم سـُـر می خورنــد

                   و در میــان هــــــزاران قطــره ی بــــــــــی قــــــــرار گــُم می شونــد

همچــون مــن

که در میــان هــــزاران راه ِ نرفتـــــــــــــــه و رفتــــــــه

                                                                     گـــُم شــده ام

دستــــانم را بگیـــر ...

رهـــــا مَکـن ایـن گمشـــــده ی خستــه را

تــو را به رَمضــان  و شـب های ِ قَـــدرَت

تــو را به قرآنـــی که سالهـــاست می خوانَمـــَش و به سَــــر می گیرمَــش قَسَـــــــم

او را از مـــــن مگیــــر

                          که زندگــی بــــــــــــــــی او

                                                        و عشـــــــــــــــــــــق َ ش

پــایــان ِ روزهــــای ِ عاشقانــــه ی ِ مـــن اسـت

پــایـان روزهــایی که دیگــر دوستشـــــــان نخواهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم داشــت


 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم



نوشته شده در 24 تیر 92 ساعت 11:32 توسط فاطیمـا مسافر احسـاس | |

Design By : Pichak