دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من

بار ا ِلهــا ...

                با جـــــــادوی ِ دستــان ِ ستایـــش گـرَت

                شفــــــــاعـت کـن تـَــن ِ خستـــــــــــ ـــــــــــــــــه ام را

مــن ..

بیمـــار ِ دَردی جـــان ســــــوزم

                                 که در وادی ِ عشــــــــــــــــق بـارها سوخـــــــــــــــــــــــت

گفتـه بــودی

             اینجـــا زمیـــــــــــن اسـت

                                همـان جــایی که می تــــوان

دل داد و دلبــــــــــــــری کـرد

                                  نـــــــــــاز کرد و نیـــاز شـد

                                                              دوســت داشــت وعـــــــــاشق شـد

و مــــن...

چه کودکـــــانه هــم بـــازی دل و احســـــــــــاس شـدم

                                                                   و چـه نا بــــــاورانه عـــــاشق

بــــی شـک اگـر می دانستـــم

زمیـــن ات با دل ِ عاشقــــــــم ایـن گونــه تـــا می کنـد

                                                       هرگــــــــــز عـــــاشق نمی شــدم

زمیــن تــو جــایی ست

                         که در آن عشـــــــــق

                                                   حکـــایت سیــــب ی ممنوعـــــــــــــه اسـت

زمیــن تــو جــایی ست

که در آن عـــاشق به معشــــــــوق نمی رســـــــــــــــد

زمیــن تــو جــایی ست

                               که شاعــــــرانش همـه می گوینـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

عشـــق یعنـی لیلـــی و مجنـــون

                            عشـــق یعنـی شیریـــن و فرهـــاد

                                                                عشـــق یعنـی فاصلـــ ــ ـــــــ ـــه

عشـــق یعنـی دلتنگـــــــــــــــی

                           عشـــق یعنـی  نرسیــــــــــــــــــدن

زمیــن ات را نمی خـــــــــــوام

                               رســم بـــی وفــــایی دنیـــا و آدم هـــایت را نمی خواهـــــــم

که چنیــن ناجــوان مــــــردانه

                                       جســـم و روحــــم را خستــــــــــــــــــــــه کـرده اسـت

بار ا ِ لهـــا ...

                 تــو که عــــــــــــــــاشق ِ بنـــده ات هستـی

تــو که می گویــــــی

                          بخـــوان مـرا تا اِجــابـت کنـم تــــــــــ ـــــــــــــــــــــــو را

بخــوان درد نوشتــــــه هـایم را

                        ورق بــزن دفتـــــــــر ِ احســــاسـم را

                                                                 بشنُـــــــــــو حـــــــــرف هـایم را

ببیــن دلتنگــــــــــــی هـایم را

                       مرهــــم بـاش روح خستـــــــــه ام را

                                                                   بُگشــــــــــای آغـــــــوشَ ت را

یا مـــن را به او برســــان

یا او و خیــــال و خاطـــرات ِ تلــــــخ و شریــــن َ ش را


                                                                     از مـــن بــاز سِتــــــــــــــــان

و بنـویــــس

انتهـــــــــــای ِ تقدیــــــــــــــر ِ عشـــق و زندگــــی ام را

آن گونــه که

از دریچـــــه ی ِ چشمــان  ِ خـــــــــدایی ات پیــــداست


                                                   آن گونـــه که برایــم بهتریــــــــــــــن اسـت

که مــــــن خستــــــــه ام و

                                    نیـازمنــد ِ یکـــــــــــــ آرامــــــــــــــــــــــــــــــــــش

 

 

فاطیما نوشت : دل نوشته ای از خودم

نوشته شده در 26 خرداد 92 ساعت 14:15 توسط فاطیمـا مسافر احسـاس | |

Design By : Pichak