دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من





وقتــی هــَر شــــب

                       با لهجــــــ ــــــه ی ِ ابــرها

                                                       با آغــــــــوش ی خامــوش

بـرای قلـــب غمگینَـــــــــــ ــــــــم می نویســم

                                     دستــــانم بـــوی بــــاران می گیــرد

و بــــــــــارانی تـرین لحظـــه های زندگـــی ام

                                      در دریـــــــای ِ چشمــان ِ منتظــــــــــــــــرم نقــش می بنــدد

با قــایـق  ِ خیــــ ـــال

                      به دریـــــــای شــب می زنــــــــــــــــــم

و از رویــــــــاهـای ِ دور

                      یک بغــل " خاطــــره "می چینـــــــــــم

و تا ساحـــل ِ اتـــاق تنهـــــایی ام

                                       چشمــــانم را به میهمـــانی ِ عشــــ ــــق می بَـرم

در ایـن سکــــــــوت ِ نیلــی ِ شـب

هنگامــی که نجـــــــــــوای ِ بــادهای شبـــانه

                                                     در گـــوش ِ پنجــــــــــــره ها شنیــده می شـود

دلتنگــــــــــ تـَــر می شَــوَم ...

                                     حـریــــر ِ رویــــ ــــــا را می پـوشـــم

دکمـــه ی ِ خیـــــــــال را بـاز می کنـــم

                                      و با تــ ـــو به عشــــــــق بــازی ِ مــاه و مهتـــاب می روم

در امـــواج  ِ ایـن بستـــر ِ ارغـــــوانـی

هــــوای ِ تـن مــ ـن

                          نفـــس ِ شـب بـــــــــوهـایی ست

که گلبـــرگ گلبـــرگ

                         با لهجـــ ــــه ی عطـــر ها صــــــ ـــــــدا می زننـد تــ ـــو را

و هـــوای ِ تـن تـــ ـــو

                           بــادی ست پُـر از بـــوی ِ بـــاران

                                    که می وزد بر برگــــــ برگــــــــ ِ گلبـــــــــرگ های ِ تنـــــــــم

مــــوسیقـی چشمـــانم را که می شنــوی

                                      در زورق نگاهـــــــــــت می نشینــم

شــب چــــادرش را می کشـد

                          هـــوا آغشتـــه از شهـــــوت ِ دوستـت دارم ها می شــود

کنــج لـــب ها

پُـــر از بـوســــــه های ِ بُــن بســت می شــود

                                           که راه فـــــرارشان بستـــه شـده

چه زیبـــاست ایـن امــــــــــــــواج ِ ارغـــوانی

                                   چه شیــــــــــــــریــن است ایـن رویـــــا

                                                      چه آرام اسـت خـــــــواب امشــب ِ مــــــ ــــن

هـر چنـد می دانــم

هـر شــــب در ایـن بستــر ارغــــــوانی

                                            سـَـر بـَر بــــــــالشی می گــذارم

که پُـــر اسـت از

رویــــای ِ کـوچ ِ پرستـــویی مهــاجر

                                         که هرگــز خیــال ِ بازگشــــــت به آشیـــانـه اش را نـدارد

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم

نوشته شده در 15 بهمن 91 ساعت 15:13 توسط فاطیمـا احساس کن | |

Design By : Pichak