دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من

تَقدیــر و رویــا



تَقدیــ ــر و رویـ ـــا

                   اگر همـــراه ِ هـم  بودنــــد

                                    رویــــــای ِ مـــن , تَقدیـــــرم بود

                                                               و تَقدیــــرم , تمــام ِ رویـــــایَم

و تــ ــ ــو ...

              و تــو همـان رویــای ِ نزدیکــی که

                                                                       تَقدیــــر ِ مــن بــود ...

تَقدیــ ــر و رویـ ـــا

                        اگر همـــراه ِ هـم  بودنــــد

                                          دســــــــــــــت های ِ مـ ــا

                                                            از هـــم جُــ ـــدا نمی مــــاند

و پـاهـــایمان

                                  بـرای رسیـــــدن

                                                                              قُـفــل نمی شــــد

تَقدیــ ــر و رویـ ـــا

                      اگر همـــراه ِ هـم  بودنــــد

چَشـــم هــایمان

                           هَـــــــــــــــــــــر شـب

                                                   گُــل های ِ روی بالــــش ِ را

                                                                                  آب نمـــی داد

و لــب هــایمان

                      به جــای ِ بـــــوسه

                                           لبخنـــــد های ِ دروغیـــن َ ش را

به چَشـــم های بــی قـَـــرارمان

                                                                           تَحویــــل نمـــی داد

تَقدیــ ــر و رویـ ـــا

                     اگر همـــراه ِ هـم  بودنــــد

مـــ ــن و تــ ـــو

                                                          " مــــا " یی بـرای ِ هـــم بودیــــم

آن وقــــــت

                 عشـــ ــــق

                                  تـــو بـــودی وُ

جـــــــــــــان

                                   تـــو بــودی وُ

                                                                          قسمــــــت , تـــ ـــــو

 

 

 

 



فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم


+ نوشته شده در 25 تیر 96 ساعت 23:50 توسط فاطیما | مسافر احساس()


خمار ِ چشم هایت



پَریشـــانی ِ این مـــوها

                           روی ِ خُمـــار ِ چَشـــم هایت

                                                  به بــاران ِ تیــر مــاه می مـــانَـد

شـوراَنگیــــز

                      عَطرآگیــــن

                                              دِلکــــش

خواستَنــــی

                   خواستَنــــی

                                                  خواستَنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

 

 

 




فاطیمـا نوشـت : نوشتـه ی کوتـاه از خــودم



+ نوشته شده در 22 تیر 96 ساعت 10:30 توسط فاطیما | کامنت این پُست بسته است()


کوچ مادربزرگ


گاهـی دلــ ــت آن قَــدر می گیــرد

                و حجــم دلتنگـــی هایت آن قَــدر زیـــاد می شــود که

                                                             قلـــم را یـــارای ِ نوشتــن نیســت ...

مــادر بزرگــــــــــ ِ خوبــم !

                                        دلـــم  برایــت تنگـــــ می شـــود

دلـــم بـرای ِ بغـــل کــردن هایت

                             دلـــم بـرای ِ قربــان صـــدقه رفتـــن هایت

                                                        دلـــم بـرای ِ بــــوسه هایت

                                                                                 تنگــــــــ می شــود

دلــم برای ِآن دعـــاهـای سبــزت

                 دلــم بـرای ِ ذکــر گفتـــن هایت با آن تسبیــح سبــز

                                                                                   تنگـــــ می شــود

دلــم بـرای ِ تابستــان های گــرم وُ

                       زمستــان های ِ سَــردی که

                                                 به خانــه ات می آمــدم

دلــــــــــم

                 بـرای شعــرهایی که با عشـــق بـرایم می خوانـدی

                                                                                    تنگــــــ می شـود

دلـم بـرای ِ مهربـــانی هایت

                         دلــم بـرای عطـر ِ تَنَــت

                                                      تنگـــــ می شــود

دلــم بـرای ِ آرامـــش ِ دســت هایت

                     که تا لحظــه های ِ آخـر در دســت فِشُــــردَم

                                                                                 تنگــــــــــ می شود

دلـــــــم

              بـرای ِ همــــه ی روزهــایی که

                                       تــ ــو دیگـر در میـــان ِ شان نیستـــی

                                                                      عجیــب تنگـــــــــ می شَـــوَد

خداحافــــظ مهربــان ترینــم

                              خداحافــــظ مــادر بزرگــــ خوبـــم

به بهشـت که رفتـی

                                              سلام ِ مـرا به پـ ـــدر برسـان

یکــــ گوشــه از قلــب مــن

                                                    تا ابــ ــد بـرای تــــو و پــــدر خواهَـــد تَپیـــد

 

روحـــت شـــاد

                                                یادگــــار ِ روزهای ِ خـــوب

 

 

 

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم






+ نوشته شده در 2 تیر 96 ساعت 02:53 توسط فاطیما | مسافر احساس()


سراب



بعضــی وقــــت ها

                                        هَفتـــــه ها

                                                          انـــدازه ی ســال ها می گــذَرَد

با دَرد می گُــذَرَد

                                                با اشکــــــــــ  می گُــذَرَد

                              با دلهـــره ی از دسـت دادن َ ش می گُــذَرَد

بعضــی وقـــت ها

                              چُنـان بیـن زمیــن و آسمــان می مـــانی

که هَـر ثـــانیه بـرای ِ رهـــــایی

                                                            به خــدا التمــــاس می کنـــی

 

یـا رب ...

                                      اللهُـمَ اَشــــــف ِ کُـــل ِ مریــــض

 

 



 

فاطیمـا نوشـت : دلنوشتـه ای از خــودم



+ نوشته شده در 29 خرداد 96 ساعت 16:03 توسط فاطیما | کامنت این پُست بسته است()


دختر صَحـرا - پسر کَدخُـدا




کــاش آن ســوی ِ ایـن تلخـــی ها

                                               جـــایی بــود

سبــــز

                            بِکــــر

                                                  عجیــــب

آن وقــت دل مـــی دادم به سبـــزی اش

                            و فــــرار می کــردم از خــودم تا خــودم

                                                     فـــرار می کــردم از ایـن شهــر لعنتــی

             نگــه دار ایـن قطـ ـ ــــار را

مـــن همیــن جــا

                           وســـط ِ ایـن جـــاده ی سبــز

                                                                             پیـــاده می شَـــوَم

مــن اینجــا کارهـــای زیـــادی دارم

                          فـــردا با طلـــوع آفتـــاب

                                             قـــرار ملاقــــات دارم

                                                        بایــد با چشــم هایش مشـــاعره کنم

بعـد از آن

                    بایـد با گُـــل ها و درخـــت ها

                                                              یکـــــ دل سیــر درد و دل کنــم

و وقتـــی خورشیــد خانــوم وسـط آسمــان پیدایَــش شـد

                        بُقچـــه ام را بــاز کنـم و لُقمــه های نـان و پنیــرم را بخــورَم وُ

کیفــــــــ کنــم از ایـن هَـــــوا

                 بعـد زیر درخــت گیـلاس خوابـــم بِبَــرَد و خـــواب های رنگــی ببینــم

و عصــر وقتــی بیـــدار شُـدَم

               دامـن چیـن چیـن و گـُــل گُلــی ام را

                                     با آن  پیرهَـــن صـــــــورتی ِ یقــه بــاز بپــــــــوشَم وُ

مـــوهایم را دســت ِ بــاد دهــم وُ

                                                    کمــی با اوعشـــق بــازی کنم

و بعــــد ...

پـاهـــایم را در آن برکــــه ی ِ پاییــن تَپـه بشـــــــــویَم

بعـد یِکهـــو پایَــم سُــر بخـــورد و بیُفتَـــم تـــوی آب

                                                           و هـای هـای بخنـــدم از افتــــادَنَم

بعــد با آن لباس هـای خیســی که به تَـنَـم چسبیـــــده

پــا برهنـــــــه بِـــدَوَم تا مزرعـــه ی آفتـــابگردان ها

                                                               کــلاه مترسَکــــــــ را بَــردارَم

سَــر ِ خـود بگــذارم وُ

         یکـــ پایم را بالا بگیــرم وُ مترسکــــ شوَم

                              بعـد به یکــــــ دقیقــه نکشیـــده بیُفتَـــم

                                                                    و بـاز هـای هـای بخنـــدم

و آن زمان که پخــش زمـین شــده ام

                چَشمــم به پـــوتین هایی ِ گِلــی ِ یکـــ مـرد بیُفتَـــد

که به مــن نزدیکـــــــــــــ می شــَوَد وُ

                                                  دســت هایش را به سمتــم دراز می کنــد

نگاهَـــش کُنـمَ

و او به زور جلـــــــوی ِ خنــده اش را بِگیـــرَد !

                           بـعد بلنــد شَــوَم از زمیـن , بــدون آنکــه دستــش را بگیـرم!

لبخنــد زَنَــد و با لَحــن شیطنــت آمیــزی  بِگــوید

                                                                لبــاس هــایت خیــــس شده !

بیـا در کلبــه ی من لباس هـایت را عـوض کن,سرمــا می خـوری!

                نگاهــش کنـم و بگــویم نمی خواهــم ممنــون پســر ِ کَدخُــدا!

بعـد بــی خداحـــافظی از کنــارش رَد شَــوَم ...

و همیـن طور که دارم مــی رَوَم صــدای خنــده هایش را بشنَــوَم

                                                            بایستــم و بَرگــردم سَمتـــش ...

و با ابـــروهای دَرهَـــم کشیــده بگـــویم

                                                      خنــــده داشــت؟!

و او بــاز هــای هــای بخنـــدَد و بگــوید

اگـر مــن  پسـر کَدخُــدا باشـم پــس تــــــو هـم  دختــر ِ صحـرایی ! نــه؟!

خنـــده ام را جمـع و جــور کنـم و بَرگـــردَم

                                                                     و راهـــمَ را ادامــه دَهَــم

و در همـان حالــی که دارم مـی رَوَم بگــویَم

                       هـر که می خـــواهی بــاش , اصــلا به مـن چـه!

                                                         فقـط دیگــر دور و بَـر ِ مــن نیــا ...

و صِــدایش را بِشنَـــوَم که می خنـــدَد وُ می گـــویَد

                                                                دختـــرِ سَرکـــش ِ گُستــــاخ !

همــان طــور که دارم مـــی رَوَم

                       و از مـــزرعه ی آفتــاب گردان دور می شَـــوَم

می خنــدَم و زیـر ِ لــب می گــویَم

                                                              پِـسَرِیــه ِ  پـــرووو ِ نَچَســـب !



با عرض پوزش از طولانی بودن متن بقیه دل نوشتـــه در ادامـــه مطلب

+ نوشته شده در 14 خرداد 96 ساعت 14:09 توسط فاطیما | مسافر احساس()


صــدای ِ تو



کـاش هیــچ وقــت صِـــدایَت را نمـی شِنیـــدَم

وقتــی حـــرف می زَنـی

                                  آن قَـــــدر حَـــــواسَم

                                                           پَـــرت ِ صِـــــدایَت می شَـــوَد

که نمی شِنَـــــوَم حــــرف هایت را

                        که نمی بینــــم نَشُدَنــــی ها را

                         که فرامــــوش می کنـم بیــــراهه ی ِ ایـن عشــــــــ ــق را

که از یـــاد می بَــرَم

                    هـر آنچه غیــر ِ تـ ــو  را

سکـــــوت کـن

                        حــــــــــــــــــــــــرف نَـــزَن !

                                                     حــرف که می زَنـــی

صِــــدایَت رِوال ِ عـــادی زندگــی را

                                  از مــ ــن می گیــرَد

حـــرف هایت را تــایپ کـن

                          اصـلا رو کاغـــذ بنــــویس

                                             داخــل پاکـــــــت بگـــذار وُ

                                                                       برایَـــم پُســت کــن

تــ ــــو چه می دانـی که صِــــدایَت

                                                 با دل ِ مـ ــن  چه می کُنَـــــد !!

سکـــــوت کـن

                            حــــــــــــرف نَـــزَن !

                                                  حــرف که می زَنـــی

زمـــان از دستــم مــــــی رَوَد

ساعــت روی ِ آغـــوشت کوکــــــــ می شَــوَد

                                         و دُرســت راس ساعــت دوازه ِ نیمــه شـــب

زنگـــــ ِ بـــوسه هایت بیــدارم می کنــد

و مـــن تا صبــح

                                                  بـــی خــواب ترین زنـــ ـی می شــَوَم

که مُـــدام به وحشـــی ِ چَشــم هایت فکــر می کنـد وُ

                                               زَنــــانِگی هایش را چَنگـــــــــ می زَنَــد

سکـــــوت کـن

                          حـــرف نَـــزَن !

قلـــب مـ ــن

ظَرفیـــت ِ پَخـــش ِ آهنگـــــــ ِ صــــدای ِ تــ ــو را

                                          در حافظـــه ی تنهـــایی اش نَـــدارَد

سکـــــوت کـن

                        حـــرف نَـــزَن !

وقتــی نیستــــی

                          صــــــــــــ ـــــــــدایَت تــــازیـانه می زَنَـــد بَر دلتنگـــی هایم

و اشکــــــــ ها

                    راهِشــــان را از چَشـــم هایم

                                      تا آن ســـوی ِ بـــی قـــراری ها

                                                                      از سَــر می گیـرَنـــد

سکـــــوت کـن

                                   حـــرف نَـــزَن !

ایـن صـــــدا

                  روزی

                                     در لحظــــه ی نـابــاوری ِ یکـــــ حضــور

تمــام ِ مـــرا بَـر بـــاد خواهَــــــــد داد

                                          تــ ــــــــــــــو

                                                      چُنیــن بَـر بــاد رفتـــه ای آیــا ؟!

سکــــــوت کـن

                                      حـــرف نَـــزَن !

لُطفــــــا ... !!!

 

 

 

 

 

 

فاطیـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خـــودم



+ نوشته شده در 7 خرداد 96 ساعت 21:10 توسط فاطیما | مسافر احساس()


مهم نیست




مهـم نیسـت بعـــد از ســـال ها

                   تـ ــو از احســاست بهـم گفتــی

                                          مهــم نیسـت مـ ـــــن اون روز

                                                                     چه چیـــزایی بهــت گفتـــم

مهــم نیسـت حرفــامو فهمیــدی یا نـه !

            مهـم نیست از مـن دلخــوری یا نـه !

                                     مهــم نیسـت درکـــ می کنـم یا نـه !

                                                              مهــم نیسـت زخمـــی ام یا نـه !

مهــم نیسـت , شــب از فکـــرت

                         چه احســـــــــاسی به دل دارم

                                        مهــم نیسـت , صبــح از فکـــرم

                                                                       چه آتیشـــی به دل داری

مهــم نیسـت رویــاهـام سَبــزَن

                 مهــم نیسـت آرزوهــــــام دور ...

                              مهــم نیسـت رویــــاتو با مـن دیـــدی ُ

                                                       مهــم نیسـت ,شُــد , آرزوهـــــات دور

مهــم نیسـت ایـن بـی خوابیـــا

               تَهـش به آغــوش ِ تـ ــو میرســه

                                          مهــم نیسـت ایـن بیداریـــــا

                                                         تَهــش به خیــال ِ تـ ــو پَـر میکشــه

مهــم نیسـت تــ ـو , تشنــه ی بـــوسیدنی

                مهــم نیسـت مـ ــن , غـــرق ِ هـم خوابــی ام

                                    مهــم نیسـت , تـ ـــو بی تــابی ُ

                                                    مهــم نیسـت , مـ ــن , بــی قــرار ِ تُـــواَم

مهــم نیسـت کــی عـــــــــاشق تَره

                         مهــم نیسـت کـی دل میبَـــرِه

                                     مهــم نیسـت احســاس ِ کـی

                                              نَبــض ِ طپــش های ِ قلبتـــو , تا خـــدا میبَــرِه

مهــم نیسـت از مـا دو تــا

               کدومــه ِ که , بیشتــر عَــذاب میکشـه

                                مهــم نیسـت از مـــــــــــــــــا دو تــا

                                                     کدومــه ِ که از ایـن عشــــق , میگـــذَرِه

مهــم نیسـت دوستـــم داری

                        مهــم نیسـت دوستــت دارم

                                              مهــم نیسـت گُفتــی بهــم

                                                                مهــم نیسـت نگُفتَــم بِهِــت

اینجــا تــوی عَصــری که دلتنگــــــــی

                                         نصیــب ِ لحظـــه هات میشـه

                                                      تَـه ِ هـر دوســـت داشتَنـی مَـــرگه ِ

مـ ـن تـوو کتــابا خــــوندم که عشقــــا

                                                   فقـط از دوره ِ که,  خیلــی خـــوش رَنگــه

 

کلاغ ِ قِصــــــ ـــ ـــــه ی ِ مــا دو تــا

                               نمیرســه ِ خـــونه ی ِ خوشبختـــی

                                                         تَـه ِ ایـن عشـــق بیراهـــه ست

بـرو جــونم , تـ ــو بـــی مــ ــن هـم

                                                       عـــــــــاشق ترین مَــرد ِ خوشبختــــی

 

 

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم  بـرای کسـی که همیشــه بـود و همیشــه نبـودم برایــش ...


+ نوشته شده در 30 اردیبهشت 96 ساعت 23:50 توسط فاطیما | مسافر احساس()


سفید , آبی , سبز



تـوو زندگــــی ِ مــ ـا

                       آدمــا , مثـل ِ یه جعبــه ی مِــداد رنگـــی مـی مــونَن

هــر آدمـــی یه رنگـــــــــــ ِ

                                یکـی سفیــد ِ

                                              یکــی سبــزِ

                                                               یکـی سیـاه

                                                                                     یکی ...

تــ ــو امـــا بـرای ِ مـ ـــن

همـون آبـــــــــی ِ خــوش رنگــی هستــی که

                                                           بودَنـــش بهــم آرامــش میــده

همــون آبــی خــوش رنگــی هستــی که

                               وقتــی تـوو چشــاش نگــا می کنــم

                                                                         خودمـــو می بینــم

همــون آبــی ِ خــوش رنگــی که

                                              خنــده هاش , غمـــآ رواز یـــادم می بَــرِه

همــون آبــی ِ خـوش رنگــی که

                                   وقتــی باهــاش حــــرف می زَنَــم

                                                                 حالــم خــوب میشــه

همــون آبــی ِ خــوش رنگــی که

                                              وقتــی اســمِ ش میـــآد

                                                                  یا بهــش فکــر می کنــم

یه لبخنـــد ِ کوچیکــــ میــآد رو لبــم وُ

                                                            از عشــ ــق پُـر میشــم

همــون آبــی ِ خــوش رنگــی که

                                  اشتراکـــاتم باهــاش حَـد نِصــاب رو هـم رَد میکنــه

همــون آبـــــی خــوش رنگـی که

                                        آرزوهــا و رویاهــا و خیـــال هاشم مثــل ِ منـه

همــون آبــــی خــوش رنگــی که

                      همیشه آرزوشـــــو داشتــم وُ

                                    جـاش تـوو جعبــه ی مـداد رنگیــم خالــی بـود ...

آره دختـــر ِ پاییـــزی

                                                تــو آبـــی ای

همــون آبــی ِ خــوش رنگــی که

                                                           بایـد تـوو زندگــی ِ مــن بـاشه

همـون آبــــــی خـوش رنگــی که

                                               اگـه نبـــاشه

هیــچ رنگــی نمی تــونه

                                               جاشــو تـوو زندگـــی ِ مـ ــن پُـر کنـه ...

هــر کســی تـوو زندگیــش

                              بایـد یکـی از ایـن آبــی خــوش رنگــا داشتــه باشــه

تا وقتــی حـــال ِ دلــش خــوب نبــود

                           از تــوی ِ جعبــه دَرِش بیـــاره وُ

                                                         دلِ شـو باهــاش رنگــــــــــ کنـه

رنگـــــــ کنـه

                 رنگــــــــــــــــــ کنـه

                                  هِــی رنگـــــــــــــ کنـه ...

                 اصــلا جعبـه ی مــداد رنگـــی  بــدون آبــی هـم مگــه میشـه ؟!

 

 

 

 


فاطیمـا نوشـت : دلنوشتـه ی محاوره از خـودم برای آبــی ِ خـوش رنگـــ زندگیــم " هستــی "



+ نوشته شده در 24 اردیبهشت 96 ساعت 23:50 توسط فاطیما | مسافر احساس()


طلوع تــو



تــ ــو

             روزی

                       از مَشــــرق ِ چَشـــم های ِ مــن

                                                                 طُلـــوع خواهــی کـرد

و بَـر ایـن اَبـــــَدیت ِ تنهـــایی

                                                                رَنگـــــــــ خواهـــی زَد

تــ ـــو

              روزی

                    طَلیعــــه ی ِ روشــن ِ عشـــق را

                                      در گــوش ِ دلتنگـــی های ِ  مــن

                                                                       خواهـــی خوانــد

چُنـان که مــاه

               طــرح ِ ستـــاره را

                                      بـَر بَستــر ِ سیــاه ِ شـب کشیـــد

و در گــوش ِ منتظِــــــــــــرَ ش

                                                   غَـــزَل های ِ ماهتــــاب را خوانــد

و مــ ــن

               روزی

                                        در عَصــر ِآب و آیینــه

خــــورشید ِ چَشــم هایم را

            در بَستـــر ِ سپیـــد ِ دلدادِگـــی هامان

                                                                        خواهــم گشـــود

و بـا تــ ــو

                                هَـم بَستَـــر ِ هــــزاران ِ شـب ِ مهتــاب خواهـم شـد

و سکـــوت ِ خامـــوش ِ شــب را

                                     با بــوسه های ِ تَــب دارَم

                                                                     خواهــم شکســـت

مــ ـن و تـــ ـو

                        روزی

                                           بَر ایـن دلتنگــــی ها

                                     پــایـان خواهیــم داد

و بهــار ِ دوســــــت داشتـن هامان را

                                                                  آغـــاز خواهیــم کـرد

چُنـان که از آوای ِ هَر دوستَــت دارَم

                                         هـــــزار اُردیبهشـــت

                                                       در بهـــارمان تکثیــــــر شَــوَد

مـ ــن و تــ ــو

                         روزی

                                       از آغــوش و بوســـه

                                                         چُنــان لبریـــز خواهیـــم شـد

که خستگـــی ِ ســـال ها تنهـــایی

                           از تَـن ِ بی اعتمـــادی هامان به دَر شَـوَد

مـ ــن و تـــ ــو

                        روزی

                                     در قـاب ِ یکــــ عکــس

خیــره به افـــق های ِ روشــن ِ عشـ ـــق

                                                                جـای خواهیـــم گرفــت

و لحظــه ی مـــــــا شدنمان را

                                                                   ثَبــت خواهیـــم کـرد

آن روز

             هَر روزی که می خواهَـــد باشـد , باشـ ـــد

ستــاره های ِ امیـــد ِ مــن

                      تا فصــــــــــــــــــل ِ آمــدَن َت

                                        بَر آسمـــان ِ شـب بیـــداری ها

                                                                چِشمکـــــــ خواهــد زَد

نگـــاه َت را

                                                       از آسمـــان دریــــغ مَکُـن ....

 

 

 

 

 

فاطیمـا نوشت : دلنوشتـه ای از خــودم


+ نوشته شده در 10 اردیبهشت 96 ساعت 23:50 توسط فاطیما | مسافر احساس()


حال ِ من خـوب است



حـال ِ مــن خــوب اسـت

                        دیگـر نَـم ِ هیــچ خاطــره ای , خیــس نمی کنـد مــرا

دیگـر نگـــاهَم به مهتــاب خیــره نمی مــاند

                    دیگـر به رویــاهـای با او بــودن نمــی رَوَم

مـ ـن دیگـر حتـی فکـــــــــــر هـم  نمی کنـم

                                           شــاید ایـن گــونه زیبـــاتَر باشـد , زندگـــی

همیـن گـونه که با دیگـری می بینَـــمَ ش وُ

                                                    لبخنــد می زَنَـم

همیـن گــونه که رویـــا نمی بافَــم وُ

                                                       لبخنـــــــــــــــــــــــــــــــد می زَنَـم

همیـن گــونه که بــی چتــر زیـر بــاران مــی رَوَم وُ

                                                    لبخنــد می زَنَـم

همیـن گــونه که خاطــره ها را می ســــوزانَم وُ

                                                                           لبخنــد می زَنَـم

همیـن گــونه که با وجــود تمـــــــام زَخــم هایم

                                                     می ایستَـــم وُ

                                                                           لبخنــد می زَنَـم

حـال ِ مــن خــوب اسـت

               دیگـر آوای دوستــت دارم هـای ِ دروغیــنَ ش

                                                                  مــرا بیــ ـدار نمـی کنــد

دیگــر رویـای ِ ممنوعـــــه اش

                                            آرامــش ِ خــواب هایم را بَرهَــم نمی زَنَــد

صبـــح ها

با صــدای ِ کبــوترهایی که به شیشــه می زَنَنــد

                                                                      چَشــــم می گُشـــایَم

و شــب ها

                                               با سکـــوت ِ مــاه , به خــواب مــی رَوَم

حـال ِ مــن خــوب اسـت

                                                   آن قــدر خـوب که

بــی او بــودن را خــوب یـــاد گرفتــه ام

                                 امــا بــی عشـــق زندگــی کـردن را , نـه ...

حـال ِ مــن خــوب اسـت

                                                  هـــوا خــوب اسـت

بهــار دامــن ِ گلـــدارَش را تَــن  کــرده اسـت

                           اردیبهشــت از راه رسیـــــده اسـت

بــاد , در خَــم ِ گیســوانَم پیچیــده اسـت

                                           دســــــــ ــــــ ـــــــت هایَم

                                                     تا اِنحِنــای ِ شـــانه ام بــاز اسـت وُ

گــوش هایم به هر صِـــدایی

                            جُز صِــدای ِ زِمزمــه های ِ عاشقـــانه ی تـ ــو , بستـــه

مـــ ــن

بـرای ِ عشــق بــازی

                         با غَـــزَل هایی که

                                     قـــافیه ی بـــوسه هایَش

                                                   با آغـــوش ِ تـ ــو رَدیــف می شَــوَد

آمــ ــــ ــاده ام

                               آغــوش نمی گُشــــایی  ....؟!

 

 

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم



+ نوشته شده در 2 اردیبهشت 96 ساعت 23:57 توسط فاطیما | مسافر احساس()