دلـم گرفتــه...دلــم عجیــب گرفتــه...خیــال خـواب نــدارم

جــاده احــساس : به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من



شاعــر که باشــی

                چنــان کلمـ ــ ـات را کنـار هم می چینــــی و

                                                                  دَسـت چیــن ِ شان می کنــی

که گــویی از اَزل ایـن گونــــــــــه بــــوده اند

گـاه با خـــود می بَــریـِشـان به آسمــــان ها و

                                                با ستـــاره و مــاه هـَم نشینـِشــان می کنــی

گـاه دَســت ِ شان را می گیـــری و

             به شـَبستـــان ِ خیــــال و رویـــا می بـــَری

و گـاه ...

                 خــود را میــان ِ شان جـــا می دَهـــی و

                                            آرام می شـَــوی ...

مثـلا جلـــــوی ِ آیینــــه می ایستــــی

                      خـــــــــــــــــودت را می آرایـــی

                                         مـــــوهـایـَت را پَـریشـــان می کنـی

عطــر ِ تـَلــخ و شیریـــن َت را می زنــی

            تاجــی از گــُل بـَر سَــرَت می گــــذاری و

                                      به شـَبستــــــــان ِ رویـــاهـا می رَوی

می شـــــــــَوی

                                                       عــروس ِ فـــرداهـای ِ او

جلـــویـَش می ایستــی

                               می چَـــــــرخی

                                                          می رَقصـــــــــی

با کرشمـــه هایت دیــــوانه اش می کنـی

                   و تـار ِ مـــــوی ِ افتـــاده بـَر صورتــَت

                                                در برابـر چشــــم هایش

                                                                                دلبــری می کنـد

و کـار که به بوســـه خـَتـــم شـد

                                   می گـُریــزی با خنــــده از کنــارَش

آخـر مَــــزه ی ِ بوســـه ای که

                                      به زور از تــ ــ ــــو می ستــانـَد

                                                                      چیـــز ِ دیگــری ست ...

می بینــی ؟!

شاعــر که باشــی

            دنیــــــــــا هـَر چه سیــاه و

                       آدم هـــا هـَر چه خاکستـَــــــــــری باشنــد

                                   دستــان ِ تـــو رنـگ می زَنــَد بـَر تـَـن ِ بـی رنگشــــان

شاعــر که باشــی

                         نوشتـــن از دَرد هـا نیـز زیبــاست

شاعــر که باشــی

                  رقــص ِ واژه هـــا

                                 خلـــق ِ اثــَری مـاندگار می شَــوَد

                                                                  بـَر تَــن ِ کاغــذی بـی جــان

درســت مثــل ایـن عکــس

                                                      در ایـن قـــاب

شاعــر که باشــی

                آدم هـــا هیـچ گـاه نخـــــواهـَند فهمیــد

                                         که از عـــــاشقی شـــاعر گـَشتــِـه ای

                                                                     یا از شاعـــری عــــاشق

مـن امــ ـا

            همــان تنهـــای ِ شاعــرم

                                         که هیــچ گـاه عـــاشق نگشتـــه ام

 

 

 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم



نوشته شده در 6 شهریور 95 ساعت 01:24 توسط فاطیما مسافر احساس |



مـ ـــن

                     از آن دخترکـــــــ هـای ِ خجــــالتی ام

                                                                       که اگـَر بیــآیی

از خجـــ ـــالت

                    گــــــونه هایم سـُــرخ

                                       ضربـــان قلبـــم تـُنــد

                                                    و پـــاهـایم سـُســت می شَــــوَد

مـ ـــن

                   از آن دخترکـــــــ هـای ِ خجــــالتی ام

که چشـــم هایم را

                           زیـر خرمــَــن گیســــــــــــوانم

و لـَـب هــــایم را

                                    پشــت ِ لبخنـــــد هایم پنهـــان می کنـــم

فکــر اینکـه بیــــآیی و

                    زیـر گوشــم عاشقـــانه نجـــوا کنـی

و تـَه ریــش ِ مـَـــــردانه ات

                                           زنـــانگی هـای ِ خـُفتـــه را بیــدار کنـد

فکــر اینکـه بیــــآیی و مــ ــن

                     خیـــره به چشـــم هایت شـَــوَم را

                                                     از سـَــرَت بیـــرون کــن

که دیـــدَن ِ چشــــــــم های ِ تـ ــو

آغــاز ِ عاشقــــــــ ـــــــــــــــــــــانه هـایی ست که مـــ ـن از آن می تـَرسـَــم

 

 

 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خــودم



نوشته شده در 25 مرداد 95 ساعت 22:06 توسط فاطیما مسافر احساس |



وقتــی با تـــو
                    به ضیافتــــــی شبــانه
                                                                    دعــــ ــــوت می شـَــوَم

صــدای ِ نَفـس نَفـس زدن هــایت را که

                              در اعمـــاق قلــب و روحــَم می شِنـَــوَم


لــب هـایت را که می نـــــــوشم

                                      گرمــــــــــــــــــــای ِ تـَنــَت را که

                                                                       احســـــاس می کنــم

کنــار تــو که هستـــم

                                                 لحظــــه هـا پـُـر از دوســت داشتننـــــد

دســت هایت را که دورم می پیچـــــی

                                 لحظـــه ها از حـــــــــــرارت ِ عشــــق

                       جنــون می گیرنـد                              

مــــــــن که دیگر هیـــــــــــــــچ  ...

 


 

فاطیمـا نوشت : دل نوشتـه ای از خــودم



نوشته شده در 15 مرداد 95 ساعت 01:12 توسط فاطیما مسافر احساس |




به بــازی می گرفتـَــم دنیـــا را

                                       با لبخنــ ــــد هایم

به صَــف می کشیـــدَم احســــــاس هایت را

                                                                 با ارتـــِش ِ مــ ـــوهایم

فـَتــح می کــردم

               سرزمیــن ِ مـــــردانگی ات را

                                                                     با شیطنـَــ ـــت هایم

و به پــَــرواز در آوَردَم

            طــوطی ِ وحشــی ِ نگاهـَــــت را

                                                              با آرامــش ِ چشمــــم هایم

تنهـا اگــر تـ ـــ ــو

                     پیــــــدایـَم می کـــردی

 

 

 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتـه ای از خـودم



نوشته شده در 3 مرداد 95 ساعت 00:30 توسط فاطیما مسافر احساس |




شهـــر از آلودگـــ ــی

                رَخــــت ِ سیــاه بـَر تـَـن کــرده اسـت

                                                 و مـ ــن از پاکــــی سفیــــد پــــوشیـده ام

تــ ــو امـا کجــای ِ ایـن قـــابی ؟!

                              کجــای ِ ایـن عکــس ِ سیـاه و سفیــدی !

کـاش آدم هــــای ایـن حــ ـــوالی

                    به جـای ِ چـــالش ایـن عکـــس های ِ خاکستـــری

                                             مـا را به چــالش ِ مــاندن دعــوت می کردنــد

آن زمـان شـاید دیگـر " رفتـــَن "

                  از رابطــه هـامان حــذف می شــد و

                                     آرزوهـــا و رویـــاهای کوچکمــان

                                                          آن قــدرها هـم دور از دستــرس نبــود

و نگــاه هامــان

                                  خیــره به نـاکجــا آبــاد ِ افکــار ِ مغشـــوش ِمـان نمی مـاند

سیــاه

            چشــــــم های تــ ــوست

                  سفیـــــــــــــد

                                              تــَن پــوش ِ تـــوری ِ مـ ــن

ایـن عکــ ــ ــس

                                                      یکــــ جــایــَش لـَنگـــــــــ می زَنــــَد

 






فاطیمـا نـوشت : دل نوشتـه ای از خـــودم



نوشته شده در 30 تیر 95 ساعت 00:20 توسط فاطیما مسافر احساس |




ایـن روزهــــا

                   از سکـــ ـــ ــــــوت پـُـر و

                                                                  از حـــرف خـــــــــالی ام

درگیــــرم ...

                         درگیـــر ِ یکـــــــــــ بـی حسـ ــی

یکــــ بـی حســـی مُطلــــق

                                که از درون تــ ــــــــو را

                                                             وادار به سکـــــون می کنــد

کـاش می شـــــــــد دیگــر نبــــاشی

                                   کــاش می شــد رفــــت

به تنهـــایی مـ ـن قــدم مگـــــذارید

                                 اینجــا کســی دلـــش نمی خــواد حـَـــرف بزنـــد

 

 


فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم



نوشته شده در 26 تیر 95 ساعت 20:49 توسط فاطیما مسافر احساس |



گاهـــی بـاید

            فاصلــ ــــ ـــ ـــ ـــه ات را

                       با آدم هـای مَجـ ـازی حفــظ کنــی

گاهـــی  بـاید بگـــذاری

                     تصــــور ِ زیبــایی که از آدم  هــا

                              در چهــار دیــواری ِ شیشــه ای ِ دلــت

                                                                    به تصـــویر کشیــده ای

                                 همــان جـا بمـــاند ...!

نزدیکـــــــــــــــ که شــَوی

                        دیگـر نه چیــزی مثـل ســابق خواهـــَـد شـد

                                                     و نه تَصـــورت زیبـا خواهــَــد مــاند

زیبـــایی هـای ِ ایـن جهـان

                                               از دور زیبـــــا تَـرند

فرقــی نمی کنــد

                     دشتـــی سبــــز

                                   در آن ســوی ِ کوهـــی سـَر به فَلَکــــ کشیــده باشــد

یا آدم هــــایی که دوستشـــان می داشتـــی

 

 

 

فاطیمـا نوشـت : دل نوشتــه ای از خــودم




نوشته شده در 19 تیر 95 ساعت 17:25 توسط فاطیما مسافر احساس |


Design By : Pichak